Odleżyny stanowią znaczący problem w opiece nad chorymi, u których występują ograniczenia w poruszaniu się. Odleżyna to miejscowa martwica tkanek, która powstaje na skutek niedokrwienia wywołanego uciskiem i działaniem sił ścinających, zamykających naczynia.
Najlepszym, co można zrobić, to nie dopuścić do powstania odleżyn poprzez podjęcie działań profilaktycznych. Czasami jednak powstanie odleżyny nie jest wynikiem zaniedbań. Z taką sytuacją mamy do czynienia na przykład u osób cierpiących na chorobę nowotworową, gdy znaczny stopień wyniszczenia organizmu może szybko zniweczyć wszystkie nasze wysiłki zmierzające do zapobieżenia odleżynom. Są również inne sytuacje, w których mamy do czynienia z faktem dokonanym – rana odleżynowa powstała. Wówczas warto jak najszybciej zwrócić się o pomoc do specjalisty – pielęgniarki, która dysponuje aktualną wiedzą w zakresie leczenia ran. Choć nie każdą odleżynę można wyleczyć, pozostawienie rany samej sobie nie jest dobrym pomysłem. Konieczne jest zastosowanie nowoczesnego sposobu leczenia odleżyn, który składa się z trzech etapów:
-
Etap I: ocena stanu rany. Na tym etapie pielęgniarka zbiera wywiad i przeprowadza badanie, które pozwoli upewnić się, czy na pewno mamy do czynienia z odleżyną, a nie z innymi ranami, np. owrzodzeniem nowotworowym, ropniem czy przetoką. Pielęgniarka opisuje odleżynę i dokonuje jej dokumentacji graficznej, która pozwala na monitorowanie postępów leczenia lub ich braku. Ocenia głębokość rany, ilość i charakter wysięku z rany, stan skóry wokół rany, obecność tkanek martwiczych i obecność bólu – te informacje są kluczowe, aby odpowiednio zaplanować działania.
-
Etap II: leczenie ogólne: Zanim zaopiekujemy się samą raną, ważne jest całościowe spojrzenie na stan ogólny chorego. Kluczowe będzie uzupełnianie niedoborów białka
i witamin u chorego, ponieważ jest to nieodzowne do wytwarzania kolagenu i do tego, aby procesy gojenia mogły postępować. Jeśli sytuacja tego wymaga, wspomagająco stosuje się odżywki doustne. Niezwykle istotne jest prawidłowe leczenie chorób współistniejących, np. niedokrwistości, cukrzycy, niewydolności krążenia – są to czynniki, które mogą istotnie wpływać na sukces lub niepowodzenie w leczeniu odleżyny. -
Etap III: miejscowe leczenie odleżyny: Polega na regularnej ocenie stanu rany, oczyszczaniu jej, usuwaniu tkanek martwiczych i biofilmu bakteryjnego, płukaniu rany, dobraniu właściwego opatrunku specjalistycznego. Lecząc ranę bazujemy na modelu TIMERS, który jest akronimem angielskich określeń: T- opracowanie tkanek martwiczych, I – kontrola stanu zapalnego, M – utrzymanie balansu wilgoci, E – dbanie o brzegi rany, R – wspomaganie regeneracji tkanek, S – czynniki społeczne, czyli edukacja chorego i bliskich.
Jeśli potrzebujesz pomocy w zakresie leczenia odleżyn, możesz skontaktować się z pielęgniarką i zamówić prywatną wizytę do domu pacjenta w Żywcu i okolicach.